Menu

Święto Reformacji - 500 lat Reformacji

Święto Reformacji - 500 lat Reformacji, Legnica, 31.10.2017

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa,

miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego,

te niechaj będą z nami wszystkimi

teraz i na wieki. Amen.

 

Tekst: Mt 10, 26b-33

  Umiłowani w Panu Jezusie Chrystusie! Doczekaliśmy tego historycznego dnia. 500 lat Reformacji stało się faktem. Nie da się ukryć, że żyjemy w wyjątkowych czasach i nikt nam tego nie zabierze. Spotykamy się tu dzisiaj po to, by świętować piękny Jubileusz, by wyrazić Bogu wdzięczność za to, że przed pięcioma wiekami dokonał niezwykle potrzebnej reformy Kościoła Zachodniego. Reformacja dała przecież nowy impuls, wielu ludziom otworzyła oczy, poszerzyła horyzonty na różnych płaszczyznach życia, nie tylko w sferze religijnej i duchowej. Ale tu przede wszystkim zwróciła uwagę na prawdę o Bogu, który w Jezusie Chrystusie zniża się do człowieka i daje zbawienie. Otwiera się na grzesznika ze swoimi darami i wyciąga rękę do wspólnej drogi. Tylko Chrystus, tylko łaska, tylko wiara, tylko Pismo. Te cztery zasady w bardzo prosty i zwięzły sposób streszczają ideę Reformacji. I do tego dzisiaj w sposób szczególny chcemy się przyznawać.

    Pewnie, że można by jeszcze pozostać na tym historycznym gruncie i dalej wyliczać zasługi Reformacji i jej poszczególnych inicjatorów. Jednakże myślę, że nawet sam Marcin Luter nie życzyłby sobie, by dziś tutaj w dobie takiego pięknego Jubileuszu mówić o nim i jego dokonaniach. Od tego są wszelkiego rodzaju konferencje naukowe i prelekcje, których w ostatnim czasie też jesteśmy świadkami. Tu w Kościele mamy inne zadania. Siódmy artykuł Konfesji Augsburskiej mówi: Kościół jest zgromadzeniem świętych, w którym wiernie naucza się Ewangelii i należycie udziela Sakramentów. To jest sednem wszelkich działań. To stanowi punkt wyjścia. Jeśli tego w Kościele brakuje, to dochodzi do swoistego wypaczenia. Filip Melanchton pisze dalej: Dla prawdziwej jedności Kościoła wystarczy zgodność w nauce Ewangelii i udzielaniu sakramentów. Nie jest konieczne, aby wszędzie były jednakowe tradycje ludzkie, albo obrzędy ustanowione przez ludzi. Ważne, by pamiętać o słowach Pawła: Jedna wiara, jeden Chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich. Kościół jest tam, gdzie zwiastowana jest Ewangelia, czysta, niesfałszowana, nie polityczna, nie propagandowa. Czysta, bo tylko ta głosi Chrystusa.

   Uczyńmy więc to, do czego Reformacja nas zachęciła i w to 500 lecie po prostu sięgnijmy do Pisma Świętego, jedynego źródła wiary człowieka, jedynej prawdy, poprzez którą Bóg pragnie człowieka kształtować. Na tę dzisiejszą okoliczność otrzymujemy Słowo, które idealnie pasuje do naszego święta. Jezus Chrystus na kartach Ewangelii Mateusza mówi: Nie mam nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajnego, o czym by się dowiedzieć nie miano. Co mówię wam w ciemności, opowiadajcie w świetle dnia, a co słyszycie na ucho, głoście na dachach. Na pierwszy rzut to dość dziwne i przewrotne słowa. Zastanawiać może, co Jezus ma tu na myśli. Do jakiej konkretnie sprawy się odnosi. Otóż chwilę wcześniej autor pierwszej Ewangelii podaje nam szereg szczegółów dotyczących powołania dwunastu apostołów. Jezus przedstawia im swoje cele, ich jednocześnie wzywa do naśladowania. Mówi między innymi: Idźcie i głoście, że przybliżyło się Królestwo Boże. Posyłam was jak owce między wilki. Bądźcie roztropni jak węże i niewinni jak gołębice. I nie bójcie się, albowiem nie ma nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione. Słowa te dotyczą niczego innego jak właśnie posłannictwa Jezusa Chrystusa. W Nim Stwórca pokazał pełnię swej chwały, pełnię swego boskiego oblicza, z miłością i łaską wychodząc naprzeciw troskom grzesznika. Nie mając nic do ukrycia, otworzył się na człowieka, by dać mu zbawienie. Taką wartość ma dla Boga Jego stworzenie. Jezus podaje tu przykład wróbli, które niewielką mają wartość, ja jednak o każdego z nich Bóg dba. O ileż cenniejszy jest człowiek. Jak czuć się, kiedy z ust Chrystusa słyszymy: Nawet włosy na waszej głowie są policzone. To piękny symbol, który pokazuje, że Bóg ma o nas staranie, że w Jego rękach jesteśmy bezpieczni, że zdani na Jego błogosławieństwo i łaskę możemy stawiać pewne kroki w przyszłość.

  I w tę przyszłość zechciejmy dzisiaj wyruszyć. W kolejne 500 lat. Przedwczoraj, kiedy gościliśmy w kościele grupę turystów, jeden ze zwiedzających prowokacyjnie i złośliwie podszedł do mnie i powiedział: Zrobię sobie zdjęcie z przedstawicielem wymierającej religii. Odpowiedziałem: Chyba pomylił pan kościoły. Bo choć wciąż na tych terenach stanowimy zdecydowaną mniejszość, to wcale nie oznacza, że jesteśmy wymierającą religią, czy wyznaniem. Kolejny rok statystyki są korzystne i oby tak dalej. Ważniejsze niż jakiekolwiek statystyki będzie jednak to, na ile w swojej codzienności utożsamiać będziemy się z Jezusem Chrystusem, z Jego nauką i przykładem. Na ile wykorzystywać i pomnażać będziemy powierzone nam talenty. Co to znaczy być Ewangelikiem? Reformacja dała nam odpowiedź na to pytanie. A kolejne wieki potwierdzały, że być chrześcijaninem, że być Ewangelikiem, to znać swoją tożsamość, znać i kochać swój kościół, czuć się za niego odpowiedzialnym. Tworzyć wspólnotę, bo kościół, jak mawiał Luter, to nie budowla z drewna, lub kamienia, ale społeczność wierzących. Przede wszystkim zaś jednak nie wstydzić się Ewangelii Chrystusowej. Jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, pisze apostoł Paweł. I pod tym śmiało można się podpisać ze wszystkimi swoimi wadami i słabościami, z troskami i doświadczeniami, które niesie życie. Ewangelia jest mocą Bożą ku zbawieniu. Z niej czerpać więc możemy siłę, w niej odnajdywać cenne wartości, nią się pokrzepiać i budować. W końcu być Ewangelikiem, to właśnie być człowiekiem, który w sercu ma Ewangelię.

   I to jest z pewnością coś, co powinniśmy dzisiaj wziąć sobie do serca. Za nami 500 pięknych lat odnowy Kościoła. Odnowy, która trwa, która z każdym wiekiem wnosi coś nowego. I tak będzie dalej, wszak już wtedy pięć wieków temu Marcin Luter stwierdził, że kościół zreformowany stale musi się reformować. Z każdym wiekiem przecież zmienia się życie, zmieniają się okoliczności, inne są troski w świecie i w społeczeństwach, wobec których Kościół nie może pozostać bierny. Nie raz już o tym mówiłem, ale powiem raz jeszcze. Wypracowane niegdyś wzorce były dobre dla poprzednich pokoleń, dziś trzeba szukać nowych. Bezdyskusyjne i niepodważalne jest dzieło Lutra i dzieło innych Reformatorów Kościoła, ale nie sztuką jest ich ubóstwiać i wynosić na ołtarze. Tym bardziej, że oni sami tego by nie chcieli. Sztuką jest zaś zaszczepić w sobie wolę poznania Boga, takiego jakim On jest. Sztuką jest w pokorze stanąć przed lustrem i powiedzieć: Jestem grzesznikiem. A potem z dumą dodać: Usprawiedliwionym grzesznikiem, zbawionym mocą Chrystusa i powołanym do życia w wolności, radości, szczęściu. Nie wstydźmy się tego świadectwa. Tym bardziej, że na koniec tego dzisiejszego tekstu czytamy, co Chrystus ma do powiedzenia swoim naśladowcom: Każdego więc, który mnie wyzna przed ludźmi i ja wyznam przed Ojcem moim, który jest w niebie. Miejmy więc tego świadomość. Bycie chrześcijaninem zobowiązuje. Jednak gdy do codziennej praktyki wiary włożymy swe serce, wówczas owe zobowiązania nigdy nie będą dla nas przymusem i zniewoleniem, lecz czystą przyjemnością i wyrazem odpowiedzialności za powierzone zadanie.  

  Patrzmy więc z nadzieją w przyszłość, twórzmy i kształtujmy swe życie, czerpiąc z wzorca Jezusa Chrystusa, który jest jedynym fundamentem. Bądźmy odpowiedzialni za siebie i za swój kościół, czyńmy go otwartym dla wszystkich, dbając, by nigdy nie zabrakło w nim zwiastowania czystej Ewangelii, która niechaj nadal jest dla nas prawdziwym skarbem Kościoła, najlepszym drogowskazem i wykładnią życia na wszystkich jego drogach i płaszczyznach.   

O światło święte, Panie nasz, swym Słowem drogę życia wskaż,

I utwierdź w sercach swoich sług w tej wierze, że nam Ojcem Bóg.

Niech nas nie zwodzi błędu kłam, fałszywych mistrzów wpływy złam.

Jezusa w wierze się trzymajmy, w Nim tylko ufność pokładajmy.

Alleluja! Alleluja!

Amen.

DIAKONIA LEGNICA

Parafia prowadzi w budynku przy ul. Mickiewicza 36 Wypożyczalnię Sprzętu Rehabilitacyjnego. Wszystkich serdecznie zapraszamy do współpracy i skorzystania z naszej oferty.

Więcej…

ADWENT

Rozpoczął się nowy rok kościelny. Przed nami cztery tygodnie czasu Adwentu.

Serdecznie zapraszamy do udziału w nabożeństwach.

Więcej…
  • Slider1
  • Slider3
  • Slider4
  • Slider5
  • Slider6
  • Slider7
  • Slider8
  • Slider9
  • Slider10
  • Slider11
  • Slider12
  • Slider13
  • Slider14
  • Slider15
  • Slider16
  • Slider17
  • Slider18
  • Slider19
  • Slider20
  • Slider21