Tygodniowe Nabożeństwo Pasyjne

Tygodniowe Nabożeństwo Pasyjne

po Niedzieli Laetare

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niechaj będą z nami wszystkimi teraz i na wieki wieków. Amen.

Tekst: J 12,24

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje, lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje.

Siostry i Bracia w Jezusie Chrystusie! Oto za nami już prawie cztery tygodnie czasu pasyjnego. Coraz bliżej nam do końca Chrystusowej drogi na Golgotę. Czas jak zwykle szybko przemija, czy jednak w tym przemijaniu coś po sobie pozostawia? Miniona Niedziela zachęcała nas słowami Laetare, czyli radujcie się. Ktoś może zapytać, jak mam się radować w czasie pasyjnym, jak czerpać radość, skoro ciągle mowa o krzyżu, cierpieniu, strasznych mękach Bożego Syna. Dlaczego więc akurat w ten sposób zachęca nas Kościół? Dokładnie na półmetku naszej pasyjnej drogi przychodzi nam skonfrontować się z pytaniem, czym tak naprawdę ten czas dla mnie jest. Czy rzeczywiście jedynie wspominaniem tych smutnych wydarzeń z życia Chrystusa, czy może jednak czymś więcej. Czy jedynie pogrąża mnie w smutku, czy może jednak wyzwala radość, że Bóg zbawia grzesznika, daje nową szansę, nowe życie, tworzy przed człowiekiem nową rzeczywistość. Myślę, że warto się nad tym zastanowić kontekście czwartej Niedzieli pasyjnej. Nie umniejszając oczywiście cierpieniu Jezusa Chrystusa, ale dostrzegając też fakt radości, płynącej z krzyża. Wszak ostatecznie nie pozostał on miejscem hańby i klęski, lecz stał się miejscem zwycięstwa, i otworzył drogę do wiecznej radości. W krzyżu tam, w krzyżu tam, moje jest zbawienie, na Golgocie dał mi Pan, grzechów odpuszczenie.

Biblijny fragment, który stanowić ma podstawę naszego dzisiejszego rozważania, zaczerpnięty jest z końcowych rozdziałów Ewangelii Jana, kiedy to Chrystus jest już w Jerozolimie przed swoim osądzeniem. Słowa te słyszeliśmy z pewnością w minioną Niedzielę, gdyż stanowią one biblijne hasło tygodnia, ale dziś mamy się jemu raz jeszcze przyjrzeć i rozważyć. Jezus Chrystus bardzo wiele razy pojęcie wiary, służby, działania na Bożą chwałę przyrównywał do ziarna. Często mówił o ziarnie gorczycznym, które wszak pozornie jest najmniejszym z ziaren, to wydać może niezwykle obfity owoc. W swoich podobieństwach opowiadał także o ziarnach rzuconych w konkretne miejsce. Na kamienistą drogę, między ciernie, skaliste góry i wreszcie to, rzucone w dobrą, żyzną glebę, które wydało pożądany plon. Ewangeliści podają też podobieństwo o pszenicy i kąkolu i tym, który rozdziela przy żniwach dobre plony od złych. To wszystko, te wszystkie symbole padają nieprzypadkowo, gdyż wszystkie odnoszą się do ludzkiego pojmowania kwestii zbawienia, ludzkiego spoglądania na Chrystusa i wiarę.

Nie inaczej jest i w tym krótkim fragmencie, jednym w zasadzie zdaniu, które Chrystus przed swoją śmiercią wypowiada w kontekście służby, umiłowania ludzkiego życia i wstępowania w Jego ślady. Jeśli kto chce mi służyć, niech idzie za mną, a gdzie ja jestem, tam i sługa mój będzie. Te słowa padają kilka wierszy dalej, ale na ten właśnie kontekst wskazuje Jezus, mówiąc o ziarnie. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje, lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje.

Niezwykle treściwe to słowa, choć może i początkowo nie zrozumiałe dla nas, ale z pewnością i dla Chrystusowych uczniów, którzy oczywiście w tym momencie mu pewnie przytakiwali, lecz prawdziwy sens tych myśli poznali dopiero później. Oni też musieli swoje życie nieco przewartościować, ukierunkować na Chrystusa, na glebę ich życia też rzucone zostało ziarno, które miało wzrastać, wydawać owoce. Szybko przecież okazało się, że owa gleba nie była dostatecznie przygotowana, nie była należycie użyźniona, potrzebowała czasu. O tym świadczą liczne potknięcia apostołów przed odejściem Mistrza.

Do takich potknięć zaliczyć możemy z pewnością sytuację, jak dwaj uczniowie Zebedeusza, Jakub i Jan proszą Jezusa, by mogli zasiąść po Jego prawicy i lewicy. Ich celem zatem było zaspokojenie własnych pragnień, dążeń, nie liczyło się to, o czym tak gorliwie słuchali wcześniej. Stąd w odpowiedzi słyszą: Nie wiecie o co prosicie. Kto chce być między wami pierwszy, niech będzie waszym sługą. Szybko więc okazuje się, że na ziemi ludzkiej pychy, żadne dobre nasienie nie wyda owocu. Podobnie było też w przypadku apostoła Piotra. Często wracamy w czasie pasyjnym do tej historii, kiedy to z ust apostoła w kierunku Jezusa padają słowa: Panie, choćby wszyscy cię opuścili to nie Ja, znamy jednak wszyscy koniec tej historii. Uczniom więc brakowało pokory, prawdziwego zaufania i solidnego fundamentu wiary. Uobecnia się to także jeszcze po zmartwychwstaniu chociażby w drodze do Emaus. Tam jednak pojawia się już Chrystus i pozwala im popracować nad sobą, odszukać sens życia i służby, do której zostali powołani, co powoduje, że ostatecznie z radością wracają do Jerozolimy i rozpoczynają nową drogę na Bożą chwałę. Wreszcie w ich sercach owe ziarno obumarło i wydało nowe owoce.

Jakie znaczenie dla nas mają te słowa? Jak my powinniśmy na nie patrzeć w kontekście naszego życia, naszego wpatrywania się w krzyż, naszej doczesności, ale i wieczności, do której zmierzamy. Bardzo dobrze oddaje to ks. Samuel Preiswerk, w swojej pieśni: 

Tyś umarł sam i zasiał grób, nadzieją przyszłych żniw,

to samo, Panie, z nami zrób, by zmarły powstał żyw.

Umierać musi, co ma żyć, a więc przed hufcem swoim idź.

Przez bramę śmierci prowadź nas, abyśmy żyli z Tobą wraz, 

ach, z Tobą wraz, na wieki z Tobą wraz.

Krzyż Jezusa Chrystusa jest dla nas najlepszym drogowskazem, przykładem pszenicznego ziarna, które obumarło i wydało obfity owoc na chwałę Boga i ku zbawieniu drugiego człowieka. Chrystus nie pozostawił swej chwały wyłącznie dla siebie, lecz chciał, by wszyscy ludzie doszli do zbawienia i poznania prawdy. Powiada zresztą sam jeszcze w tym samym rozdziale. A gdy ja będę wywyższony, wszystkich do siebie pociągnę. On otwiera więc tym samym drogę na krzyżu dla grzesznika, sam umiera i powstaje do życia, jest tym nowym ziarnem, a jednocześnie chce, by inni wstępowali w Jego ślady. Co to oznacza?

Ten krzyż niechaj i nas motywuje do działania, służby na Bożą chwałę, ku pożytkowi Kościoła i nas samych. Niechaj praca naszych rąk także przynosi efekty, niechaj napawa optymizmem, tak, by i w życiu udało nam się odszukać radość i tą radością zachęcać innych. Nie bądźmy, jak to pojedyncze ziarno, które wpada do ziemi i na zawsze pozostaje bez rozkwitu, lecz wydawajmy owoce i dawajmy dobre świadectwo. Podobnie starajmy się uczynić z naszym duchowym życiem. Kształtujmy naszą duchową glebę, przygotujmy ją pod zasiew Bożego Słowa. Stawajmy czoła naszym słabościom, uczmy się przezwyciężać wszelkie przeciwności, nie sami, lecz mocą Chrystusa, umierajmy na co dzień naszym grzechom, by każdego kolejnego dnia na nowo powstawać do życia i iść śladem Chrystusa, którego droga wszak nie jest łatwa, ale jej celem jest prawdziwa radość, która może stać się i naszym udziałem.

Ta prawda niechaj nam przyświeca, niech motywuje do działania i odnajdywania w Chrystusowym krzyżu znaku zwycięstwa, znaku zbawienia, posilenia do codziennej wędrówki. Nie wracamy do naszego życia jedynie z trwogą, zakłopotaniem, rozgoryczeniem i przygnębieniem, ale weźmy to z czym przychodzi do nas Bóg, wszak On jest naszą siłą, naszym pokojem i wsparciem, On też jest radością i jest tuż obok nas. Dlatego pamiętajmy o tym w ten pasyjny czas, pamiętamy o tym w każdy kolejny dzień i kroczmy z Chrystusem do naszego celu, do zbawienia, do wiecznej radości. A łaskawy i miłosierny Bóg niechaj nam w tym dopomaga.

Amen.

NABOŻEŃSTWA W KOŚCIELE MARII PANNY

Uprzejmie informuję, że w najbliższą Niedzielę, tj. 05.04 nabożeństwo w Legnicy nie odbędzie się.

Zachęcam do indywidualnej lektury Pisma Świętego i modlitwy.

Porządek całego nabożeństwa znajduje się w zakładce Aktualności.

 

 

 

 

 

AKTUALNE ZALECENIA DOTYCZĄCE ORGANIZACJI NABOŻEŃSTW

Poniżej znajdziecie Państwo zalecenia Biskupa Kościoła Ewangelicko- Augsburskiego w Polsce, dotyczące organizacji życia parafialnego w najbliższym czasie.

AKTUALIZACJA 31.03.2020

Więcej…
  • Slider1
  • Slider3
  • Slider4
  • Slider5
  • Slider6
  • Slider7
  • Slider8
  • Slider9
  • Slider10
  • Slider11
  • Slider12
  • Slider13
  • Slider14
  • Slider15
  • Slider16
  • Slider17
  • Slider18
  • Slider19
  • Slider20
  • Slider21